ΣΤΑΣΗ ΒΥΡΩΝΑ - ΥΜΗΤΤΟΣ, ΤΟ ΒΟΥΝΟ ΜΑΣ

Προσφυγή κατά του νέου Π.Δ. προστασίας του Υμηττού

2011-12-25T08:15:00.000-08:00

Στις 17 Οκτωβρίου, η Διαδημοτική Συντονιστική Επιτροπή για τη Διάσωση του Υμηττού κατέθεσε προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά του νέου Προεδρικού Διατάγματος για την Προστασία του Υμηττού.

Οι καταγγέλλοντες επισημαίνουν ότι το νέο Π.Δ. παρέχει ελλιπή προστασία στο οικοσύστημα του βουνού, δεδομένου ότι στη Β’ζώνη προστασίας επιτρέπεται η εγκατάσταση δημόσιων και ιδιωτικών εκπαιδευτικών συγκροτημάτων και ενθαρρύνεται το φαινόμενο της κερδοσκοπίας από πραγματικούς ιδιοκτήτες ή καταπατητές της δημόσιας γης. Επίσης, δεν υπάρχει προστασία από εντατικές χρήσεις ενέργειας, εφόσον επιτρέπεται η διέλευση γραμμών υπερηψηλής τάσης και νομιμοποιούνται τα ήδη υπάρχοντα Κ.Υ.Τ., όπως αυτό στην περιοχή Ηλιούπολης Αργυρούπολης, που λειτουργούσε παράνομα. Τέλος, σε κανένα σημείο δεν αναφέρεται ρητά η απαγόρευση της κατασκευής νέων αυτοκινητοδρόμων στις προστατευόμενες ζώνες.

Ολόκληρο το κείμενο της προσφυγής είναι διαθέσιμο στην ιστοσελίδα http://diadimotikigiaymitto.wordpress.com/2011/10/17/%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%86%CF%85%CE%B3%CE%AE-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BD%CE%AD%CE%BF%CF%85-%CF%80-%CE%B4-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%85%CE%BC%CE%B7%CF%84/

Το κείμενο υπογράφεται από 20 πολίτες, μέλη της «Διαδημοτικής Επιτροπής για την Διάσωση του Υμηττού» και άλλων συλλογικοτήτων – ανάμεσά τους και δύο μέλη της Πρωτοβουλίας μας - επιστήμονες, Δημοτικούς Συμβούλους των Δήμων Αθήνας, Ηλιούπολης και Γλυφάδας καθώς και από μέλη της αντιπροσωπείας του Τ.Ε.Ε και του Δ.Σ του ΣΑΔΑΣ. Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, οι προσφυγές που έχουν κατατεθεί από πολλούς ακόμα πολίτες και φορείς κατά του επίμαχου Π।Δ. θα συζητηθούν μέσα στον Ιανουάριο.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΒΥΡΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ ΥΜΗΤΤΟΥ

Tηλέφωνα επικοινωνίας: 6972 382004, 6972 414920, 6937 250906

Ιστολόγιο: http://prwtobouliabyrwna.blogspot.com

Φιάλες τοξικών αερίων στον Υμηττό

2011-08-29T10:01:00.000-07:00

Η περιήγηση με φίλους στα σπήλαια του Υμηττού έφερε ένα σπηλαιολόγο μπροστά σε δέκα φιάλες επικίνδυνων τοξικών αερίων, οι οποίες βρίσκονταν κρυμμένες σε ένα όρυγμα παλιού ορυχείου στην Παιανία.

Οι φιάλες ήταν προσεκτικά τοποθετημένες μέσα στο άνοιγμα των βράχων αλλά δεν ήταν ορατές από το χωματόδρομο. Βρίσκονταν η μία δίπλα στην άλλη και έφεραν στην αυτοκόλλητη ετικέτα το σήμα της νεκροκεφαλής. Κανείς όπως είναι λογικό δεν προσπάθησε να διαπιστώσει εάν οι φιάλες λευκού και πράσινου χρώματος σε μέγεθος μεσαίου πυροσβεστήρα, ήταν γεμάτες. Ορισμένες από αυτές μάλιστα ήταν οξειδωμένες.

Αμέσως η ομάδα απομακρύνθηκε και ο καταγγέλων πήγε στη θέση Κουταλά για να ενημερώσει τους πυροσβέστες για την ανακάλυψη στο βουνό.

«Δόκιμος τρόπος είναι να τηλεφωνήσετε στο 199» του είπαν. Ακολούθησαν πέντε κλήσεις από την Πυροσβεστική για την ταυτοποίηση του καταγγέλοντος και την ακριβή θέση του σημείου ώστε να διαπιστωθεί σε ποιας περιοχής το τμήμα ανήκει η αρμοδιότητα. Μετά από μία ώρα έφθασε η Άμεση Δράση στο ραντεβού που δόθηκε στο τελευταίο τηλεφώνημα. Την ίδια ώρα στο πυροφυλάκειο Καισαριανής έφθασε και ο αρχηγός της εθελοντικής ομάδας Καισαριανής. «Το ξέρουμε» είπε στους αστυνομικούς. Οι αστυνομικοί πήραν εντολή να ακολουθήσουν τον καταγγέλοντα στο σημείο εφόσον ο ίδιος είχε τη διάθεση να τους πάει.

Έτσι ξεκίνησε η ανηφορική διαδρομή γύρω στις δέκα το βράδυ από την Καισαριανή με κατεύθυνση τα Γλυκά Νερά. Χρειάστηκε να διανύσουμε χωματόδρομο 6 χιλιομέτρων.

Πριν από το πυροφυλάκειο της Καισαριανής, στην είσοδο για το βουνό έχει αναρτηθεί πινακίδα στην οποία μπορεί κανείς να διαβάσει

«ΑΙΣΘΗΤΙΚΟ ΔΑΣΟΣ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ – ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΚΑΙ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΠΕΖΩΝ ΚΑΙ ΟΧΗΜΑΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗ ΔΥΣΗ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ
ΔΑΣΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΗ 7252/24»

Οι παρέες που συναντήσαμε ανεβαίνοντας μάλλον αγνοούσαν την ύπαρξη της επισήμανσης. Κανείς ωστόσο δε μπήκε στον κόπο να τους απομακρύνει.

Διανύσαμε συνολική απόσταση περίπου 10 χιλιομέτρων και μπήκαμε στην Παιανία. Στην τελευταία στροφή και έχοντας το περιπολικό από πίσω μας με κλειστό φανό, προς έκπληξή μας συναντήσαμε ένα κόκκινο αυτοκίνητο του Συνδέσμου Προστασίας και Ανάπτυξης Υμηττού. Δύο εθελοντές Πολιτικής Προστασίας του Δήμου Παιανίας με τις χαρακτηριστικές στολές έστρεψαν το φακό επάνω μας. Όπως αποδείχθηκε βρίσκονταν εκεί για τον ίδιο λόγο. Τις φιάλες τοξικών. «Το γνωρίζουμε από χθες και είμαστε εδώ για να προσέχουμε το σημείο» μάς είπαν. «Το ξέρει το τοπικό τμήμα της Παιανίας και ήρθε η Αστυνομία το προηγούμενο απόγευμα. Πρόκειται να τις απομακρύνει ο Δήμος» συμπλήρωσε ο ένας εκ των δύο εθελοντών.

Μπροστά από το υπερυψωμένο άνοιγμα των βράχων δεν υπήρχε καμία διακριτική κορδέλα της Ελληνικής Αστυνομίας. Τίποτα δεν έδειχνε ότι κάτι παράξενο βρισκόταν στο όρυγμα εκτός από την παρουσία των δύο ανδρών, οι οποίοι είχαν επιστρατευτεί έως τα μεσάνυχτα να περιφρουρούν το σημείο. Νωρίτερα όμως δεν υπήρχε ψυχή.

Οι αστυνομικοί κατέγραψαν τα στοιχεία των εθελοντών και μπήκαν αμέσως στη διαδικασία να μάθουν εάν είχε καταγραφεί καταγγελία και εάν είχαν ήδη εντοπιστεί οι φιάλες από συναδέλφους τους. Οι εθελοντές έβαλαν κορδέλα επάνω από το όρυγμα ώστε να διακρίνεται το σημείο και να μην πλησιάσουν περιπατητές. Οι αρμόδιοι που είδαν τις φιάλες την προηγούμενη ημέρα έκριναν ότι κατά πάσα πιθανότητα είναι άδειες και ακίνδυνες. Για την απομάκρυνσή τους όμως απαιτείται έγγραφο, πιστοποίηση μη επικινδυνότητας.

Και όταν ήρθε η απάντηση από την Άμεση Δράση, μάθαμε ότι αδίκως οδηγήθηκε το περιπολικό στο σημείο καθώς ήταν ήδη γνωστό από την προηγούμενη ημέρα.

Ήταν γνωστό δηλαδή ότι κάποιος είχε τοποθετήσει με προσοχή δέκα φιάλες τοξικών αερίων σε ένα δύσβατο σημείο ίσως με το φόβο του ατυχήματος. Οι περιπατητές μάλλον δε χρειαζόταν να το ξέρουν. Κάποιοι έκριναν περιττό να το γνωρίζει η Άμεση Δράση ενώ οι πυροσβέστες στο 199 άκουγαν πρώτη φορά την καταγγελία.

Να υπενθυμίσουμε ότι σε παρόμοιο περιστατικό πέρυσι όπου εντοπίστηκε όλμος στον Υμηττό, αποκλείστηκε η είσοδος και μπήκε πορτοκαλί κορδέλα της Αστυνομίας ενώ παρέμενε στο σημείο περιπολικό μέχρι την απομάκρυνσή του.

Έτσι ολοκληρώθηκε η περιήγησή μας στον Υμηττό, η οποία για μία ακόμη φορά ήταν περιπέτεια. Για τους υπόλοιπους ανθρώπους που συναντήσαμε κατά μήκος της διαδρομής, τα ρομαντικά ζευγάρια, τους ποδηλάτες, τους περίοικους που έκαναν τζόγκινκ, τους πεζούς που έκαναν βόλτα τα σκυλιά τους και έναν κυνηγό ήταν ευτυχώς ένας ασφαλής περίπατος δίχως απρόοπτα μία από τις πιο ζεστές ημέρες του καλοκαιριού.

από το http://vironas.gr

ΠΔ περί καθορισμού ζωνών ρύθμισης και προστασίας του Υμηττού

2011-05-30T09:46:00.000-07:00

ΚΑΝΤΕ ΖΟΥΜ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ
Ή ΕΚΤΥΠΩΣΤΕ ΤΟ

ΠΔ περί καθορισμού ζωνών ρύθμισης και προστασίας του Υμηττού

Συνάντηση για το δάσος και την ποιότητα ζωής στην πόλη μας‏

2011-05-27T02:49:00.000-07:00

Συνάντηση για το δάσος και την ποιότητα ζωής στην πόλη μας

Κυριακή 29 Μαϊου, στις 6.30μμ,
Αλ. Δελμούζου& Οικονόμου, Μονή Ζωοδόχου Πηγής (δασάκι Αναπηρικών)

Για 5η συνεχόμενη χρονιά, συναντιόμαστε και συζητάμε για θέματα προστασίας του δάσους και των ελεύθερων χώρων στην πόλη μας:

-Καθαρισμός του δάσους

-Προστασία του Υμηττού

-Περιοχή "Πικ Νικ": SOS

-Ήπιες μετακινήσεις

-Παιδικές δραστηριότητες

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΒΥΡΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ ΥΜΗΤΤΟΥ

Tηλέφωνα επικοινωνίας: 6972 382004, 6972 414920, 6937 954016

Ιστολόγιο: http://prwtobouliabyrwna.blogspot.com

ΣτΕ: Νόμιμο το Π.Δ. για την προστασία του Υμηττού

2011-05-22T05:12:00.000-07:00

Νόμιμο κρίθηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας το προεδρικό διάταγμα για την προστασία του ορεινού όγκου του Υμηττού και των πεδινών και ημιορεινών περιοχών του. Το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο ωστόσο ζήτησαν την επαναδιατύπωση της διάταξης για το "δάσος κεραιών" στο βουνό προκειμένου η επιλογή της θέσης του να γίνει με γνώμονα την περιβαλλοντική νομοθεσία και τη νομοθεσία περί τηλεπικοινωνιών.

Το Ε' τμήμα του ΣτΕ με την υπ' αριθμόν 24/2011 γνωμοδότησή του έκρινε νόμιμες τις διατάξεις με τις οποίες αυξάνεται από 76.000 σε 93.000 στρέμματα η Α' ζώνη προστασίας του βουνού, η οποία πλέον θα καταλαμβάνει το 88,5% του ορεινού όγκου και στην οποία θα απαγορεύεται κάθε είδους δόμηση, εκτός από επισκευές και αναστηλώσεις στα υφιστάμενα νόμιμα κτίσματα, αλλά όχι και επεκτάσεις.

Στη Β' ζώνη επιτρέπεται η ανέγερση γεωργικών αποθηκών, εκπαιδευτηρίων και υπαίθριων χώρων αναψυχής, πολιτισμού και αθλητισμού, για τα οποία ελάχιστο εμβαδόν αρτιότητας καθορίζονται τα 40 στρέμματα με μέγιστο ποσοστό κάλυψης 15%. Σημειώνεται ότι στον Υμηττό με βάση το Π.Δ. θα παραμείνουν όλα τα νόμιμα κτήρια (εκπαιδευτήρια, νοσοκομεία, ορφανοτροφεία, άσυλα, εκκλησίες, χώροι αναψυχής και αθλητισμού και κατοικίες) χωρίς καμία δυνατότητα επέκτασης, παρά μόνο επισκευής.

Η Γ' ζώνη ορίζεται ως αρχαιολογικής προστασίας στην οποία επιτρέπεται μόνο η γεωργική χρήση και ανέγερση αποθηκών μέχρι 30 τ.μ., στη Δ' ζώνη προβλέπεται το Μητροπολιτικό Πάρκο Γουδή και το Μητροπολιτικό Πάρκο Ιλισίων, ενώ στην Ε' ζώνη επιτρέπεται μόνο η λειτουργία των υφιστάμενων κοιμητηρίων, τα οποία πλέον νομιμοποιούνται.

Σύμφωνα με το Π.Δ. τέλος, οι υφιστάμενες βιομηχανίες, βιοτεχνίες και οι εγκαταστάσεις παραγωγής, αποθήκευσης και εμπορίας υλικών πρέπει να μετεγκατασταθούν εντός πέντε ετών, ενώ όλα τα λατομεία χαρακτηρίζονται "ανενεργά" και οφείλουν να αποκαταστήσουν το φυσικό περιβάλλον εντός τριετίας.

YΛΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΔΙΑΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ ΥΜΗΤΤΟΥ (30-1-11)

2011-05-22T04:58:00.000-07:00

ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ «ΔΙΑΔΗΜΟΤΙΚΗΣ» ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΝΕΟ Π.Δ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΥΜΗΤΤΟΥ

Το υπό τροποποίηση Π.Δ, όπως διαμορφώθηκε τελικά από τον ΟΡΣΑ και το ΥΠΕΚΑ, έχει σταλεί στο ΣτΕ για γνωμοδότηση επί της νομιμότητας των προτεινόμενων διατάξεων. Η «Διαδημοτική», στο πλαίσιο της λεγόμενης «διαβούλευσης», κατέθεσε στον ΟΡΣΑ αναλυτικό Υπόμνημα (αρ. πρωτ. 1735/19.3.2010) με τις θέσεις και τις προτάσεις της, οι οποίες συνοψίζονται ως ακολούθως:

Με την σημερινή κατάσταση που επικρατεί στον Υμηττό, δεν μπορούμε πλέον να μιλάμε απλώς για την «προστασία» του ορεινού όγκου και του οικοσυστήματος, όπως το 1978, αλλά για την ανάγκη λήψης δραστικών μέτρων απόλυτης προστασίας, με σκοπό την «διάσωσή» του. Με αυτή την έννοια, το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος που παρουσίασε ο ΟΡΣΑ και ενέκρινε το ΥΠΕΚΑ, θεωρείται σε πολλά σημεία άτολμο και δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των καιρών.

Συγκεκριμένα:

1.Εξακολουθούν να υφίστανται εκτεταμένες Ζώνες Β περιορισμένης προστασίας, κυρίως στην Ανατολική πλευρά του Υμηττού, στις οποίες επιτρέπονται χρήσεις και κτιριακές εγκαταστάσεις εκπαίδευσης , υπαίθριας αναψυχής, αθλητισμού, πολιτισμού καθώς και γεωργικές χρήσεις. Στις εγκαταστάσεις εκπαίδευσης δίνεται η δυνατότητα να κατασκευαστούν κτίρια μέχρι και 8.000 τ.μ το καθένα, γεγονός το οποίο αποτελεί σαφή υποβάθμιση ακόμη και από το μέχρι σήμερα ισχύον καθεστώς προστασίας του Υμηττού.

Η «Διαδημοτική» προτείνει περιορισμένες Ζώνες Β υψηλής προστασίας, με αποκλειστική χρήση υπαίθριας αναψυχής, όπως ορίζεται από την ισχύουσα δασική νομοθεσία, με δυνατότητα γεωργικής χρήσης και μελισσοκομίας και ρητή απαγόρευση βόσκησης, χωρίς τη δυνατότητα δόμησης εγκαταστάσεων εκπαίδευσης και έρευνας, καθώς και οποιωνδήποτε άλλων «κοινωφελών εγκαταστάσεων» αθλητισμού, πολιτισμού, υγείας κλπ. Αυτό σημαίνει, να καταργηθεί οποιαδήποτε «αρτιότητα» και οποιοσδήποτε «Συντελεστής Δόμησης» στις Ζώνες Β προστασίας του Υμηττού, o οποίoς δεν αποτελεί μια οποιαδήποτε «εκτός σχεδίου» περιοχή, αλλά ένα «οικοσύστημα υπό προστασία».

2.H «Διαδημοτική» προτείνει επίσης επέκταση της Ζώνης Α απόλυτης προστασίας του Υμηττού, μέχρι την νότια απόληξή του, στην Φασκομηλιά Βουλιαγμένης, καθώς και σε όλες τις εκτάσεις που περιλαμβάνονται στο δίκτυο «ΝΑΤΟΥΡΑ» (εντός της μωβ γραμμής). Ακόμη, θεωρεί ότι πρέπει να οριοθετηθούν Ζώνες Γ προστασίας αρχαιολογικών χώρων σε όλες της περιοχές του Υμηττού όπου υπάρχουν αρχαιολογικοί χώροι. Επίσης, Ζώνες Δ1 και Δ2 (Μητροπολιτικά Πάρκα Γουδή και Ιλισίων) με ουσιαστικούς περιορισμούς στη δόμηση του χώρου και στις επιτρεπόμενες χρήσεις, καθώς και Ζώνες Ε με περιορισμένης έκτασης εγκαταστάσεων νεκροταφείων και με αποκατάσταση των παράνομων επεκτάσεων σε δασικούς χώρους.

4. Εξ’ άλλου, η «Διαδημοτική» θεωρεί ότι πρέπει να δημοσιοποιηθούν άμεσα οι υφιστάμενες αυθαίρετες και παράνομες κτιριακές εγκαταστάσεις στον Υμηττό, για τις οποίες υπάρχουν τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις και να προωθηθεί άμεσα η διαδικασία κατεδάφισής τους . Ακόμη, να καταγραφεί άμεσα η υφιστάμενη κατάσταση εγκαταστάσεων και χρήσεων στον Υμηττό. Να δημοσιοποιηθούν άμεσα οι εγκαταστάσεις που έχουν λάβει άδεια χωροθέτησης και έγκριση περιβαλλοντικών όρων και οι «νομίμως ισχύουσες άδειες» με βάση το σημερινό καθεστώς δόμησης του Υμηττού. Να θεσπισθεί χρονοδιάγραμμα απομάκρυνσης των χρήσεων ή και απαλλοτρίωσης των κτισμάτων που η ύπαρξή και χρήση τους είναι ασυμβίβαστη με το καθεστώς προστασίας και διαχείρισης του οικοσυστήματος, με σκοπό την κατεδάφισή τους. Οι οικοδομικές άδειες που έχουν εκδοθεί αλλά δεν έχουν υλοποιηθεί να επανελεγχθούν ως προς τη νομιμότητά τους και το συμβατό ή μη της ανέγερσης και χρήσης τους με το καθεστώς προστασίας του οικοσυστήματος.

Επισημαίνεται ότι, στις «Μεταβατικές διατάξεις» (άρθρο 7) της τελικής απόφασης της Ε.Ε του ΟΡΣΑ για την τροποποίηση του ισχύοντος Π.Δ προστασίας του Υμηττού (21.5.2010), προβλέπεται ότι εγκρίσεις περιβαλλοντικών όρων για εγκαταστάσεις εκπαίδευσης, υγείας, περίθαλψης, αθλητισμού, πολιτισμού και κοινωνικής πρόνοιας εντός της Ζώνης Β, μπορεί να δίδονται μέχρι την έναρξη της ισχύος του τροποποιηθέντος Π.Δ, και όχι μέχρι την έναρξη της διαδικασίας τροποποίησης του Π.Δ, (δηλαδή μέχρι την 9.4.2008, ημερομηνία λήψης απόφασης της πρώτης αναστολής έκδοσης οικοδομικών αδειών), όπως προβλέπονταν στην αρχική απόφαση της Ε.Ε του ΟΡΣΑ (14.4.2010).

Συνάντηση Αργυρούπολης, 30.1.2011

«ΔΙΑΔΗΜΟΤΙΚΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ ΥΜΗΤΤΟΥ»

^{ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΔΡΟΜΟΥΣ ΣΤΟΝ ΥΜΗΤΤΟ}

Εισαγωγή

Η Αθήνα τις τελευταίες δεκαετίες επεκτάθηκε αδιάκοπα προς όλες τις κατευθύνσεις, υπερβαίνοντας τα περιορισμένα όρια του «λεκανοπεδίου» που περικλείεται μεταξύ Υμηττού, Πεντέλης, Πάρνηθας, και Ποικίλου Όρους. Η συσσώρευση πληθυσμού και δραστηριοτήτων στον ευρύτερο χώρο της Αττικής, επέβαλε την δημιουργία νέων μεταφορικών υποδομών. Η λειτουργία του Μετρό, όπου αυτό επεκτάθηκε, και του Προαστιακού τραίνου, συνέβαλε σημαντικά στις μετακινήσεις των κατοίκων. Ωστόσο, κυρίαρχο μεταφορικό μέσο παραμένει το Ι.Χ αυτοκίνητο, με αποτέλεσμα την ολοένα και μεγαλύτερη κυκλοφοριακή συμφόρηση τις ώρες αιχμής σε εκτεταμένες περιοχές του λεκανοπεδίου, και όχι μόνο.

Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά: Τα τελευταία χρόνια η μέση ετήσια αύξηση των Ι.Χ ήταν 6,5% περίπου, όταν ο πληθυσμός της χώρας αυξήθηκε μόλις 0,5% περίπου. Στο λεκανοπέδιο της Αθήνας, κυκλοφορεί το 45% περίπου του συνόλου των οχημάτων. Ο κορεσμός της κυκλοφορίας στους βασικούς οδικούς άξονες της πρωτεύουσας το 2010 υπολογίζονταν στο 78-95 %. Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, οι ¨Ελληνες κάνουν υπερδιπλάσια χρήση του Ι.Χ σε σχέση με τους υπόλοιπους ευρωπαίους.

Είναι προφανές ότι τα σημερινά κυκλοφοριακά αδιέξοδα στην πρωτεύουσα, οφείλονται στην κυρίαρχη και αναπόφευκτη σε σημαντικό βαθμό επιλογή μετακίνησης του πληθυσμού μέσω των Ι.Χ. αυτοκινήτων. Δεδομένου ότι ο δείκτης ιδιοκτησίας στη χώρα μας κινείται ακόμα σε μεσαία επίπεδα σε σχέση με άλλες αναπτυγμένες Ευρωπαϊκές χώρες, είναι βέβαιο ότι τα κυκλοφοριακά προβλήματα για την Αθήνα τα επόμενα χρόνια θα oξυνθούν ακόμη περισσότερο, στον βαθμό που δεν θα υπάρξουν διαφορετικές πολιτικές επιλογές για τις μετακινήσεις μας.

Νέοι αυτοκινητόδρομοι στον Υμηττό

Ο υφιστάμενος οδικός άξονας Λεωφ. Κατεχάκη - Καρέα - Λεωφ. Αλίμου, αποτελεί σήμερα την «Περιφερειακή Λεωφόρο» σύνδεσης των βορειοανατολικών με τις νοτιοανατολικές περιοχές του λεκανοπεδίου και συνδέεται με την Αττική Οδό στο ύψος της Καισαριανής. Τμήμα αυτού του οδικού άξονα διέρχεται από τον αστικό ιστό των Δήμων Βύρωνα (Καρέας), Ηλιούπολης και Αργυρούπολης.

Η προγραμματισμένη επέκταση της Δυτικής Περιφερειακής Λεωφόρου στον Υμηττό προς τα νότια, στον δασικό χώρο πάνω από την Καισαριανή, τον Βύρωνα (Καρέα), την Ηλιούπολη και την Αργυρούπολη, εμφανίζεται ως ένα έργο περιβαλλοντικό, αναγκαίο και αναπόφευκτο, το οποίο θα αντιμετωπίσει τα υφιστάμενα σήμερα προβλήματα στις αστικές περιοχές όπου υπάρχει διερχόμενη υπερτοπική κυκλοφορία. Ακόμη, η νέα Περιφερειακή Λεωφόρος εκτιμάται ότι θα εξασφαλίσει μεγάλη ταχύτητα κυκλοφορίας, ενώ προβλέπεται η σύνδεση της με τον προγραμματιζόμενο νέο οδικό άξονα, ο οποίος , μέσω σήραγγας θα τέμνει κάθετα τον Υμηττό και θα καταλήγει επιφανειακά μέχρι τo Kορωπί και το νέο αεροδρόμιο στα Σπάτα.

Εξ’ άλλου, φαίνεται να μην προωθούνται προς το παρόν τα σχέδια επέκτασης της Δυτικής Περιφερειακής Λεωφόρου Υμηττού πάνω από την Άνω Γλυφάδα, καθώς και της κατασκευής μιας Νοτιο- Ανατολικης Περιφερειακής Λεωφόρου στον Υμηττό πάνω από το Κορωπί, μέχρι την παραλία της Αγ. Μαρίνας, ακόμη και μιας Βορειοανατολικής Περιφερειακής Λεωφόρου στον Υμηττό πάνω από τα Γλυκά Νερά, μέχρι το Κορωπί.

Είναι προφανές ότι όλοι αυτοί οι προβλεπόμενοι αυτοκινητόδρομοι θα προκαλέσουν σοβαρές επιπτώσεις στον δασικό χώρο του Υμηττού, ακόμη και όταν υπογειοποιηθούν κάποια μικρότερα ή μεγαλύτερα τμήματα τους. Διότι, για την κατασκευή και την λειτουργία τους απαιτούνται εκτεταμένες εκχερσώσεις δασικής βλάστησης, τοιχία αντιστήριξης, γέφυρες, υπέργειοι ανισόπεδοι κόμβοι σύνδεσης με τα τοπικά οδικά δίκτυα των Δήμων που περιβάλλουν τον Υμηττό κλπ. Επίσης απαιτούνται υπέργειοι σταθμοί διοδίων, δεδομένου ότι προβλέπεται οι νέοι αυτοκινητόδρομοι να κατασκευαστούν με τη μέθοδο Σ.Δ.Ι.Τ. (Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα), που σημαίνει ότι όσοι κινούνται σ’ αυτούς θα πληρώνουν νέα διόδια. Aκόμη, οι νέοι αυτοκινητόδρομοι στον Υμηττό, ενδέχεται να ενταχθούν στον λεγόμενο νόμο «fast track», εφόσον τα «μεγάλα έργα» προβάλλονται και ως «αναπτυξιακά» που συμβάλλουν στο ξεπέρασμα της σημερινής οικονομικής κρίσης.

Αξίζει να επισημανθεί ότι ο Υμηττός είναι ένα βουνό με ιδιαίτερη αρχαιολογική και μνημειακή αξία που συνδέεται με την ιστορία της Αθήνας, καθώς και ότι οι νέοι αυτοκινητόδρομοι στον Υμηττό θα διέρχονται από περιοχές που έχουν ενταχθεί στο Δίκτυο NATURA 2000, λόγω της ιδιαίτερης αξίας όσον αφορά την ορνιθοπανίδα και την χλωρίδα του βουνού.

Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η προγραμματιζόμενη επέκταση της Δυτικής Περιφερειακής Λεωφόρου στον Υμηττό, δεν συνεπάγεται την κατάργηση της λειτουργίας του σημερινού οδικού άξονα Λεωφ. Κατεχάκη - Καρέα- Λεωφ. Αλίμου, όπως ισχυρίζονται ή φαντάζονται κάποιοι. Απλώς θα υπάρξει μια πρόσκαιρη ανακούφιση σε επιβαρημένες σήμερα περιοχές (στην Ηλιούπολη και στην Αργυρούπολη), η οποία πολύ σύντομα θα εξουδετερωθεί από την κυκλοφορία εκατοντάδων χιλιάδων νέων Ι.Χ. αυτοκινήτων στην Αττική. Ακόμη, φαίνεται ότι η δημιουργία ενός νέου πολεοδομικού συγκροτήματος στον χώρο του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού και στην παραλία του Σαρωνικού, όπως σχεδιάζονταν από τις προηγούμενες αλλά και την σημερινή κυβέρνηση, αποτελεί έναν καθοριστικό παράγοντα για την κατασκευή ενός νέου αυτοκινητόδρομου στον Υμηττό.

Με βάση όλα όσα αναφέρονται παραπάνω, πιστεύουμε ότι πρέπει να αποτραπεί η κατασκευή νέων αυτοκινητόδρομων στον Υμηττό και να προωθηθεί η διαφορετική διαχείριση του υφιστάμενου οδικού δικτύου της περιοχής, η ενίσχυση των δημόσιων μεταφορικών μέσων και κυρίως των μέσων σταθερής τροχιάς, η δημιουργία εκτεταμένου δικτύου λεωφοειολωρίδων και ποδηλατόδρομων, η απελευθέρωση των δρόμων και των πεζοδρομίων από παράνομα σταθμευμένα Ι.Χ αυτοκίνητα.

Δηλαδή αυτό που έχει προτεραιότητα είναι η διαμόρφωση μιας διαφορετικής πολιτικής από την σημερινή για τις μετακινήσεις στην πρωτεύουσα, η οποία θα προστατεύει το περιβάλλον και θα σέβεται την ιστορική κληρονομιά, μιας πολιτικής η οποία δεν θα παραχωρεί τους δημόσιους δρόμους σε ιδιώτες για εκμετάλλευση, μιας πολιτικής που δεν θα πριμοδοτεί την χρήση του Ι.Χ. αλλά τα δημόσια μεταφορικά μέσα.

Τι προτείνουμε

Για την αντιμετώπιση των άμεσων και οξυμένων προβλημάτων που προέρχονται από την διερχόμενη υπερτοπική κυκλοφορία Ι.Χ οχημάτων στους Δήμους Καισαριανής, Βύρωνα, Ηλιούπολης και Αργυρούπολης, αντί μιας νέας Δυτικής Περιφερειακής Λεωφόρου στον Υμηττό, που θα αποτελεί επέκταση της υφιστάμενης Αττικής Οδού, προτείνουμε:

-Την υπόγεια σύνδεση της απόληξης της υφιστάμενης Αττικής Οδού με το κέντρο της Αθήνας (περιοχή Μιχαλακοπούλου- Χίλτον και όχι με την Λεωφ.Ούλαφ Πάλμε , όπως προβλέπεται), ώστε να αποτραπεί η σημερινή υπερτοπική κυκλοφορία οχημάτων από την Λεωφόρο Εθνικής Αντίστασης της Καισαριανής.

- Την υπόγεια σύνδεση του υφιστάμενου οδικού άξονα Κατεχάκη –Καρέα με την Λεωφόρο Βουλιαγμένης όπως προβλέπεται και από το ισχύον Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας (ενδιάμεσος δακτύλιος) καθώς και από το ισχύον Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο Ηλιούπολης.

- Την αναβάθμιση του ρόλου και της λειτουργίας της Λεωφόρου Βουλιαγμένης, μετά την συμβολή της με το ρέμα της Πικροδάφνης, ως άξονα υπερτοπικής κυκλοφορίας, λαμβάνοντας υπ’ όψιν και τις προβλέψεις των κυκλοφοριακών φόρτων μετά την επικείμενη επέκταση του Μετρό μέχρι τον χώρο του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού

- Την ακύρωση της λειτουργίας ως υπερτοπικού, του σημερινού οδικού άξονα Καρέα – Λεωφ.Αλίμου, που διέρχεται μέσα από την Ηλιούπολη και την Αργυρούπολη, με κατεύθυνση την κάλυψη μόνο τοπικών αναγκών.

- Την δημιουργία μιας νέας λεωφορειακής γραμμής – εξπρές από την Γλυφάδα μέχρι την Λεωφόρο Μεσογείων (Μετρό Κατεχάκη), μέσω μιας ειδικής λεωφορειολωρίδας, με μια στάση σε κάθε ενδιάμεσο Δήμο και σύνδεση με τοπικές δημοτικές λεωφορειακές γραμμές.

Ακόμη, έχει προταθεί και η μελλοντική επέκταση του προαστιακού σιδηρόδρομου από το αεροδρόμιο των Σπάτων μέχρι το πρώην αεροδρόμιο Ελληνικού.

Οι παραπάνω, προτάσεις, διατυπωμένες από φορείς και πολίτες που συμμετέχουν στην «Διαδημοτική», αποτελούν μια πρώτη βάση συζήτησης, ώστε να οριστικοποιηθούν οι τελικές θέσεις και οι προτάσεις μας.

30 Ιανουαρίου 2011

Πάνος Τότσικας

Πολεοδόμος – Περιβαλλοντολόγος

Μέλος της «Διαδημοτικής Συντονιστικής Επιτροπής

για τη διάσωση του Υμηττού»

Η ΔΑΣΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

και Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ ΤΟΥ ΥΜΗΤΤΟΥ

Μου ζητήθηκε να σας κάνω μια ενημέρωση για συγκεκριμένα θέματα ωστόσο κρίνω σκόπιμο προηγουμένως να κάνω μια εισαγωγή για το ευρύτερο πλαίσιο λειτουργία της δασικής υπηρεσίας αλλά και για το νομικό πλαίσιο προστασίας των δασών στη χώρα μας.

Τα δάση και το φυσικό περιβάλλον ποτέ δεν αντιμετωπίστηκαν από το ελληνικό κράτος ως αυταξία. Η οικονομική τους αξία και η προσφορά τους στον πρωτογενή τομέα παραγωγής είχε αναγνωριστεί από πολύ νωρίς (αξίζει να αναφέρω ότι η δασική υπηρεσία κατά τη σύσταση του ελληνικού κράτους αποτελούσε υπηρεσία του Υπ. Οικονομικών). Ωστόσο και η περιβαλλοντική τους αξία αναγνωρίστηκε έγκαιρα πάντα όμως σε συνάρτηση με την διαβίωση του ανθρώπου. Βάσει αυτού, τα δάση και το φυσικό περιβάλλον ήταν πάντα υποτελή των εκάστοτε κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών.

Η εκτός σχεδίου δόμηση, για την οποία πολύς λόγος γίνεται τελευταία, επετράπη τη δεκαετία του ’20 όταν το ελληνικό κράτος έπρεπε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα στέγασης των προσφύγων που έφερε η Μικρασιατική Καταστροφή.

Μέχρι τη δεκαετία του 60 τα δάση παραχωρούνται σε ακτήμονες είτε ως κλήροι για γεωργική εκμετάλλευση, είτε ως οικόπεδα.

Τη δεκαετία του 70 όπου παρατηρείται έντονη η οικοδομική και τουριστική ανάπτυξη και πλέον είναι έντονη η ανάγκη της παραθεριστικής κατοικίας, τα δάση ρυμοτομούνται για χάρη των διαβόητων Οικοδομικών Συνεταιρισμών.

Σήμερα τα δάση και το φυσικό περιβάλλον υποκλίνονται στις ΑΠΕ και τα μεγάλα οδικά έργα.

Το σύνταγμα του 1975 εισάγει πρώτη φορά διάταξη σχετική με την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, το γνωστό σε όλους μας άρθρο 24. Διάταξη πολύ πρωτοποριακή για την εποχή της σύμφωνα με την οποία η προστασία του περιβάλλοντος είναι υποχρέωση του κράτους, ωστόσο τα δάση μπορούν να αλλάξουν προορισμό για λόγους εθνικής οικονομίας και δημοσίου συμφέροντος. Προς επίρρωση όσων έλεγα για την υποτέλεια του περιβάλλοντος στις εκάστοτε οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες.

Από την επόμενη κιόλας μέρα της συνταγματικής κατοχύρωσης της προστασία του περιβάλλοντος, με διάφορα νομοθετήματα, το ελληνικό κοινοβούλιο προσπάθησε να μειώνει συνεχώς το βαθμό προστασίας των δασών με αποκορύφωμα την συνταγματική αναθεώρηση του 2001 και του την απόπειρα αναθεώρησης το 2008.

Με τον Ν.998/79 εισήχθη η ψευδεπίγραφη και εντελώς αντιεπιστημονική διάκριση μεταξύ δασών και δασικών εκτάσεων η οποία πλέον αποτελεί διάταξη του Συντάγματος του 2001 και κατά την αναθεωρητική διαδικασία του 2008, είχε προταθεί οι δασικές εκτάσεις να χρησιμοποιηθούν στο χωροταξικό σχεδιασμό της χώρας.

Η καθ’ύλην αρμόδια κρατική υπηρεσία για την προστασία, ανάπτυξη και διαχείριση των δασών δεν έμεινε αλώβητη όλα αυτά τα χρόνια. Αφού δεν είναι ακόμα δυνατή η αναθεώρηση του συντάγματος, οι κυβερνήσεις υπονομεύουν, απαξιώνουν και αποδυναμώνουν εδώ και 2 δεκαετίες την ίδια τη δασική υπηρεσία. Την δημόσια υπηρεσία που επιτελεί το έργο της προστασίας των δασών κατ’εφαρμογή του αρ. 24 του συντάγματος.

Η δασική υπηρεσία αποδυναμώνεται από προσωπικό, φτάνει να αναφέρω ότι μαζικές προσλήψεις δασοφυλάκων έχουν να γίνουν από το 1992. Χάνει αρμοδιότητες οι οποίες σιγά σιγά ιδιωτικοποιούνται, παράδειγμα οι Φορείς Διαχείρισης των Εθνικών Δρυμών και των προστατευόμενων περιοχών οι οποίοι είναι ΝΠΙΔ και βέβαια όλα αυτά τα χρόνια λοιδορείται όπως λοιδορείται όλος ο δημόσιος τομέας με σκοπό την πλήρη απαξίωσή του καθώς τα μικρά και μεγάλα οικονομικά συμφέροντα στην παρούσα φάση δεν χρειάζονται ισχυρό κρατικό μηχανισμό.

Σήμερα η δασική υπηρεσία είναι σκιά του εαυτού της, μια εχθρική προς τους πολίτες υπηρεσία η οποία δεν είναι σε θέση ούτε τα δάση να προστατέψει ούτε στην ανάπτυξη και διαχείριση του φυσικού περιβάλλοντος να συνεισφέρει.

ΔΑΣΑΡΧΕΙΟ ΥΜΗΤΤΟΥ

Σε αυτό το τοπίο αποδιοργάνωσης έως και διάλυσης, η κυβέρνηση προχώρησε στην ίδρυση ενός νέου δασαρχείου, αυτό του Υμηττού. Πρόκειται για το μικρότερο, από άποψη χωρικής αρμοδιότητας, δασαρχείο της χώρας. Σύμφωνα με το σχετικό ΠΔ, το Δασαρχείο Υμηττού θα έχει μόνο 3 δασοφύλακες και κανέναν δασολόγο πλην του ίδιου του Δασάρχη. Και οι αρμοδιότητές του είναι ψαλιδισμένες. Το τμήμα το δασοτεχνικών έργων, δηλαδή των έργων προστασίας και διαχείρισης του δάσους, δεν έχει την αρμοδιότητα εκτέλεσης των δασοτεχνικών έργων. Δηλαδή το δασαρχείο Υμηττού, σύμφωνα με τη διατύπωση του ΠΔ, δεν θα μπορεί να συντηρήσει τους δασικούς δρόμους, να κάνει καθαρισμούς, να εγκαταστήσει πυροφυλάκια, να κάνει καλλιεργητικές επεμβάσεις. Αυτό το γεγονός σε συνδυασμό με τις διατάξεις περί Πράσινου Ταμείου (οι δημόσιοι πόροι του Ειδικού Φορέα Δασών πλέον περνούν στη διαχείριση του από όπου θα χρηματοδοτούνται τόσο δημόσιοι όσο και ιδιωτικοί φορείς) και με την δημιουργία Φορέα Διαχείρισης (ΝΠΙΔ), μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι αυτή η παράλειψη δεν είναι από αβλεψία αλλά σκοπίμως επιχειρείται η περαιτέρω ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης των δασών και του φυσικού περιβάλλοντος, ενώ η δημόσια δασική υπηρεσία θα έχει μόνο αστυνομικό ρόλο, τον οποίο βέβαια δεν θα μπορεί τελικώς να επιτελέσει.

Επί του πιεστηρίου: με την απόφαση του ο Γενικός Γραμματέας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής διότισε δασάρχες σε όλα τα δασαρχεία της Αττικής αλλά δεν όρισε Δασάρχη Υμηττού. Η ίδρυση του Δασαρχείου Υμηττού παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες.

Ωστόσο οι διοικητικές δομές από μόνες τους δεν σημαίνουν απολύτως τίποτα. Πολλοί είχαν στηρίξει τις ελπίδες τους στη δημιουργία Υπουργείου Περιβάλλοντος, διάφορου από αυτό των Δημόσιων Έργων και στην υπαγωγή της δασικής υπηρεσίας στο νέο υπουργείο. Οι ελπίδες διαψεύστηκαν. Το ζητούμενο πάντα είναι η ασκούμενες πολιτικές.

ΔΑΣΙΚΟΙ ΧΑΡΤΕΣ

Σε ό,τι αφορά τους δασικούς χάρτες, το κτηματολόγιο και το δασολόγιο:

Πρέπει να αποσαφηνιστεί ότι πρόκειται για τρία διαφορετικά αλλά συναρτώμενα μεταξύ τους πράγματα.

Το δασολόγιο αποτυπώνει τα δάση της χώρας, το ιδιοκτησιακό τους καθεστώς, τη διαχειριστική τους κατάσταση και άλλες αμιγώς δασοπονικές πληροφορίες. Η κατάρτιση δασολογίου προβλέπεται ήδη με νόμο το 1979. 30 χρόνια μετά αυτό είναι ακόμα ζητούμενο.

Οι δασικοί χάρτες περιορίζονται μόνο στην αποτύπωση των δασικών οικοσυστημάτων, χωρίς άλλη πληροφορία. Προέκυψαν ως αναγκαιότητα στα πλαίσια σύνταξης του Εθνικού Κτηματολογίου, καθώς το δημόσιο έπρεπε με κάποιον τρόπο να «ανακαλύψει» την περιουσία του.

Στις περισσότερες περιοχές της Αττικής και για το σύνολο του Υμηττού συντάχθηκαν τη δεκαετία του ‘80 από τη δασική υπηρεσία κτηματικοί χάρτες, οι οποίοι αντιμετώπιζαν το θέμα της μορφής χρήσης της γης (δηλαδή αποτύπωναν τα δάση και τις μη δασικές εκτάσεις) και το ιδιοκτησιακό καθεστώς αυτών. Κάτι μεταξύ δασικού χάρτη και δασολογίου δηλαδή. Οι χάρτες αυτοί ουδέποτε κατέστησαν οριστικοί και αμετάκλητοι. Έμειναν στα συρτάρια της δασικής υπηρεσίας. Το μόνο που οριστικοποιήθηκε με νόμο ήταν η αλλαγή της δασικής μορφής εκτάσεων σε μη δασική, κατόπιν δικαστικών αποφάσεων. Δηλαδή ο νομοθέτης αποφεύγει τόσες δεκαετίες να οριστικοποιήσει τα όρια του δάσους αλλά δέχεται τον αποχαρακτηρισμό των δασών από εντελώς αναρμόδια όργανα.

Το εκπονούμενο σήμερα προτζεκτ των δασικών χαρτών περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τους Δήμους Βάρης, Βούλας, Γλυφάδας, Αργυρούπολης, Ηλιούπολης, Παπάγου και Κορωπίου. Οι δασικοί χάρτες θα αποδώσουν τους κτηματικούς χάρτες που σας προανέφερα χωρίς καμία διόρθωση. Το ερώτημα είναι αν θα έχουν καλύτερη τύχη, δηλαδή αν θα αναρτηθούν και θα κυρωθούν.

Σήμερα την αρμοδιότητα ανάρτησης την έχει με νόμο που ψηφίστηκε πριν 2 μήνες το ΥΠΕΚΑ, η Κτηματολόγιο ΑΕ. Και μπορεί να την αναθέσει σε ιδιωτικά γραφεία. Κι εδώ παρακολουθούμε το ίδιο έργο της ιδιωτικοποίησης των δημόσιων υπηρεσιών. Βέβαια επειδή τα ιδιωτικά γραφεία έχουν τιμολογήσει την εργασία με κάμποσα εκατομμύρια ευρώ, το πρότζεκτ εκτιμώ ότι και πάλι θα ναυαγήσει.

Σε ό,τι αφορά το ιδιοκτησιακό καθεστώς που διέπει το δάσος του Υμηττού, κατά κύριο λόγο πρόκειται για δημόσιες εκτάσεις. Ακόμα και κάποιες εκτάσεις που το δημόσιο θεωρούσε διακατεχόμενες, με αποφάσεις που ωστόσο δεν είναι ακόμα τελεσίδικες, έχουν αναγνωριστεί ως αμιγώς δημόσιες (πχ Αξωνή Γλυφάδας).

ΑΝΑΔΑΣΩΣΕΙΣ

Τέλος, σε ό,τι αφορά τις αναδασώσεις. Ο Υμηττός στο σύνολό του είναι κηρυγμένος αναδασωτέος ήδη από το 1934. Η απόφαση αυτή ουδέποτε ανακλήθηκε και παραμένει ισχυρή. Η απόφαση εκείνη εκδόθηκε με στόχο την περιβαλλοντική και αισθητική αναβάθμιση των ορεινών όγκων του λεκανοπεδίου και σε μεγάλο βαθμό το δάσος του Υμηττού είναι αποτέλεσμα εκείνης της απόφασης, είναι δηλαδή προϊόν εκτεταμένων αναδασώσεων τις δεκαετίες του ’50 και του ’60. Ωστόσο η δασική υπηρεσία κηρύσσει εκ νέου ως αναδασωτέες εκτάσεις που καίγονται ή εκχερσώνονται από καταπατητές, χωρίς όπως είπαμε αυτό να σημαίνει ότι η προγενέστερη απόφαση του 1934 παύει να ισχύει.

Βέβαια, η αναδάσωση μιας καμένης έκτασης, δεν γίνεται όπως πολύς κόσμος νομίζει, μετά από 2-3 μήνες από την πυρκαγιά. Η φύση έχει τους μηχανισμούς της φυσικής αναγέννησης. Τα μεσογειακά οικοσυστήματα είναι «μαθημένα» στη φωτιά και τα δασικά είδη που συναντάμε στα δάση μας έχουν προσαρμοστεί ώστε να μπορούν να αναγεννηθούν. Για παράδειγμα οι αείφυλλοι θάμνοι (πουρνάρια, βελανιδιές, κουτσουπιές κλπ) βλαστάνουν από τον καμένο κορμό μέσα σε 30 μέρες από τη φωτιά. Οι κώνοι των πεύκων ανοίγουν με τις υψηλές θερμοκρασίες κι έτσι γίνεται σπορά με φυσικό τρόπο. Αυτό βέβαια εφόσον στα πεύκα υπάρχουν ώριμα κουκουνάρια, διότι αν το δάσος καίγεται σε λιγότερο από 15-20 χρόνια, τα πεύκα δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα.

Σε κάθε περίπτωση το πρώτο έργο που γίνεται μετά από μία φωτιά είναι η κατασκευή κορμοδεμάτων και κλαδοπλεγμάτων με τη χρήση των καμένων δέντρων, ώστε να αποφευχθεί η διάβρωση. 2-3 χρόνια μετά εξετάζεται από τους επιστήμονες αν υπάρχει φυσική αναγέννηση και σε ποιο βαθμό και τότε αποφασίζεται η τεχνητή αναδάσωση.

Η αγωνία των πολιτών να ξαναγίνει το δάσος, δάσος, πολλές φορές έχει χρησιμοποιηθεί με εντελώς λαϊκίστικο τρόπο από τις κυβερνήσεις (εσχάτως και από άρχοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης και τα ΜΜΕ), με τελικό αποτέλεσμα την κατασπατάληση πόρων, την επικοινωνιακή εκμετάλλευση του γεγονότος χωρίς ωστόσο να διασφαλίζεται η επιτυχία της αναδάσωσης. Πολλές φορές δε καταστρέφονται τα νεαρά φυτάρια από την όποια φυσική αναγέννηση (από τους χιλιάδες εθελοντές) ή παρατηρείται να φυτεύονται ξένα προς το οικοσύστημα είδη όπως ευκάλυπτοι και ακακίες καθώς «αυτά είχαμε εύκαιρα, αυτά βάλαμε.»

Πρακτικά όμως, η αρμόδια Δ/νση Αναδασώσεων είναι και αυτή, όπως όλη η δασική υπηρεσία, απαξιωμένη και χωρίς χρηματοδότηση, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να επιτελέσει στο βαθμό που θα θέλαμε (και που κι η ίδια θα ήθελε) το έργο της.

Κλείνοντας, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω που μου δώσατε αυτήν την ευκαιρία να σας ενημερώσω για θέματα υπηρεσιακά και τεχνικά. Παρακαλώ να σταθείτε πλάι στην δημόσια δασική υπηρεσία και στους επιστήμονες, να μας εμπιστευτείτε και να είστε μαζί μας στον αγώνα που κάνουμε για προστασία των δασών και του δημόσιου χαρακτήρα τους.

Νατάσα Βαρουχάκη, Δασολόγος

ΥΜΗΤΤΟΣ – Π.Δ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Με αφορμή το Νομοσχέδιο περί βιοποικιλότητας, που συζητείται στην Βουλή, το θέμα των περιοχών ΝΑΤΟΥΡΑ, καθώς και η δυνατότητας δόμησης σε αυτές , έχει καταστεί επίκαιρο. Χωρίς να είναι το θέμα μας το εν λόγω Νομοσχεδίου , δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε την ρήση του τ. αντιπροέδρου του ΣΤΕ κ Δεγλερή: «οποιαδήποτε κτήση στις περιοχές ΝΑΤΟΥΡΑ είναι αδιανόητη, η πρώτη υπόθεση που θα πάει στο ΣΤΕ θα τους υπενθυμίσει την υπάρχουσα και σταθερή νομολογία, ότι σε εκτάσεις ΝΑΤΟΥΡΑ δεν μπορούμε να χτίζουμε».

Μια τέτοια περιοχή είναι και το όρος Υμηττός, που μαζί με το «αισθητικό δάσος της Καισαριανής¨» και τη «λίμνη Βουλιαγμένης», είναι ενταγμένα στο πανευρωπαϊκό δίκτυο Νατούρα 2000 (κωδικός GR 30000006) .

Η σημασία του Υμηττού από οικολογική, ιστορική, αρχαιολογική και πολιτιστική άποψη είναι σε όλους γνωστή. Σημαντική όμως είναι η συμβολή του στη διαμόρφωση του μικροκλίματος της Αττικής, ειδικά σήμερα την εποχή της κλιματικής αλλαγής. Ο Υμηττός όπως και όλα τα περιαστικά δάση έχουν μια κύρια αποστολή, τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και την προστασία του Περιβάλλοντος. Για το λόγο αυτό είναι επίκαιρη και κυρίαρχη η ανάγκη όλος ο ορεινός όγκος του Υμηττού να κηρυχθεί Περιοχή Απολύτου Προστασίας, με ταυτόχρονη απομάκρυνση όλων των χρήσεων, που δεν συνάδουν με το δασικό του χαρακτήρα, πρόταση που διατυπώνεται από τα κινήματα, περιβαλλοντικούς φορείς και μεγάλο μέρος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Αξίζει εδώ να αναφέρουμε ότι το 2011 έχει κηρυχθεί από τον ΟΗΕ σαν έτος προστασίας των δασών. Η πρόσφατη δε, Διεθνής διάσκεψη για το κλίμα στο Κανκούν του Μεξικού, επιβεβαίωσε το Σύμφωνο της Κοπεγχάγης για την ανάγκη λήψης μέτρων αναστροφής της πορείας αποδάσωσης και αποψίλωσης όλων των δασών του Πλανήτη.

Η κατάσταση που επικρατεί σήμερα στον Υμηττό, είναι λίγο πολύ γνωστή. Πλήθος συμφερόντων, οικονομικών, πολιτικών, εκκλησιαστικών, ακόμη και δημοτικών, έχουν κακοποιήσει βάναυσα το «σώμα» του βουνού. Η αυθαιρεσία, η παράνομη δόμηση , η καταπάτηση δημόσιας δασικής γης είναι μια πραγματικότητα. Το ισχύον Π.Δ. του 1978 δεν κατάφερε να ανακόψει τις διάφορες επεκτατικές βλέψεις, με αποτέλεσμα το πλήθος παρανομιών και αλλοιώσεων του ανάγλυφου του Υμηττού, καθώς και τη διατάραξη του οικοσυστήματός του.

Εδώ πρέπει να αναφέρουμε ότι και το 1998 το ΥΠΕΧΩΔΕ επιχείρησε με Π.Δ. να αποτρέψει ρυθμίσεις προστασίας του ορεινού όγκου. Οι ρυθμίσεις που πρότεινε ακυρώθηκαν από την υπ αριθμ 67 / 1998 απόφαση του Ε τμήματος του ΣΤΕ.

Παρακολουθώντας τη δημόσια διαβούλευση που έγινε για το νέο σχέδιο του ΟΡΣΑ «περί τροποποίησης του από 31.8.78 Π.Δ., περί καθορισμού ζωνών ρυθμίσεως και προστασίας της περιοχής του όρους Υμηττού» καθώς και τις προτάσεις των φορέων, Δήμων, Υπουργείων, συλλόγων, ιδιωτών και Οργανισμών, μπορεί κανείς να αντιληφθεί τα διάφορα συμφέροντα, τις σκοπιμότητες, τις μικροπολιτικές, που αντιμετωπίζουν τον Υμηττό ουσιαστικά σαν «οικόπεδο προς αντιπαροχή», το οποίο πολεοδομείται, ορίζεται συντελεστής δόμησης μέσα στο δασικό χώρο.

Το νέο σχέδιο Π.Δ. που συνέταξε ο ΟΡΣΑ και τώρα βρίσκεται στο ΣΤΕ για γνωμοδότηση, μπορεί να περιέχει κάποιες θετικές ρυθμίσεις, όπως:

· H επέκταση της Α ζώνης , η οποία χαρακτηρίζεται ως Ζώνη Απολύτου Προστασίας της φύσης και των μνημείων,

· ο ορισμός σαν ζώνη Απόλυτης Προστασίας όλων των κύριων ρεμάτων του Υμηττού (50 μ εκατέρωθεν του κεντρικού άξονά τους),

· η απαγόρευση σε όλο τον ορεινό όγκο της θήρας, του μηχανοκίνητου αθλητισμού και των διαφημιστικών πινακίδων (εδώ πρέπει να αναφέρουμε τις έντονες αντιδράσεις που εκφράστηκαν στη δημόσια διαβούλευση από κυνηγετικούς συλλόγους και όχι μόνον),

· η θεσμοθέτηση των Πάρκων Γουδή και Ιλισίων, ωστόσο δε θωρακίζει ουσιαστικά τον Υμηττό, όπως απαιτούν οι σημερινές ανάγκες.

Εδώ οφείλουμε να αναφέρουμε ότι ακόμη, δεν έχει καταρτιστεί ΔΑΣΙΚΟ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ, αγνοούνται διατάξεις του Συντάγματος για τα δάση με την παραπομπή στις καλένδες του ΔΑΣΟΛΟΓΙΟΥ και ο Υμηττός δεν αντιμετωπίζεται σαν ένα δασικό οικοσύστημα που χρήζει περαιτέρω προστασίας.

Το ισχύον Π.Δ. της 31.8.78 ορίζει δύο ζώνες προστασίας. Την ζώνη Α, που χαρακτηρίζεται σαν περιοχή αναψυχής, περιπάτου και υγείας, όπου επιτρέπεται η δόμηση μόνον κτιρίων αναψυχής και πολιτιστικών εκδηλώσεων και απαγορεύει κάθε παρέμβαση, που μπορεί να καταστρέψει το γεωφυσικό ανάγλυφο. Και τη ζώνη Β, στην οποία «επιτρέπονται εγκαταστάσεις κοινωφελών μόνο λειτουργιών».

Το νέο ΠΔ που προτείνεται από τον ΟΡΣΑ περιλαμβάνει πέντε ζώνες προστασίας:

Α ζώνη - Απόλυτη προστασία της φύσης και των μνημείων

Η ζώνη καθορίζεται σαν περιοχή απόλυτης προστασίας της φύσης και των οικοτόπων. Επιτρέπονται χρήσεις συμβατές με τον χαρακτήρα της περιοχής, όπως έργα αντιπυρικής προστασίας, εργασίες δασικής διαχείρισης, χάραξη μονοπατιών και ποδηλατικών διαδρομών .Στην Α ζώνη απαγορεύεται κάθε δόμηση.

Στην εν λόγω ζώνη επιτρέπονται το ανώτατο δύο ιστοί για συγκέντρωση των κεραιών ραδιοφωνίας-τηλεόρασης, με στόχο προοπτικά την απομάκρυνσή τους.

Β ζώνη - Περιφερειακή ζώνη προστασίας

Χαρακτηρίζεται σαν περιοχή γεωργικής χρήσης, εκπαίδευσης, υπαίθριας αναψυχής, πολιτισμού και αθλητισμού. Επιτρέπονται η γεωργία, η ανέγερση γεωργικών αποθηκών και εκπαιδευτηρίων βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής. Για τα εκπαιδευτήρια ορίζεται ελάχιστο εμβαδό γηπέδου τα 40 στρ ,με συντελεστή δόμησης 0.2. Για τις χρήσεις γεωργίας, αθλητισμού, πολιτισμού και αναψυχής ορίζονται τα 20 στρ με μέγιστη επιφάνεια δόμησης τα 30 τμ.

Εδώ πρέπει να αναφέρουμε ότι στην ανατολική πλευρά του Υμηττού (δηλαδή στους Δήμους Βάρης, Κρωπίας, Παιανίας και Γλυκών Νερών), επιτρέπεται επιπλέον η δημιουργία ενός βιοκλιματικού δημοτικού κέντρου περιβαλλοντικής εκπαίδευσης ανά δήμο, με μέγιστη επιφάνεια τα 150 τμ σε οικόπεδο ελάχιστης έκτασης 10 στρ. Η συγκεκριμένη πρόταση γεννά ερωτηματικά ως προς την σκοπιμότητα.

Γ ζώνη - Αρχαιολογικής σημασίας

Αφορά αρχαιολογικούς χώρους ( έχει πολλούς ο Υμηττός), όπου επιτρέπεται η γεωργική χρήση, καθώς και η ανέγερση γεωργικών αποθηκών εμβαδού μέχρι 30 τμ σε γήπεδα αρτιότητας 20 στρ.

Δ ζώνη - Μητροπολιτικά Πάρκα Γουδή και Ιλισίων(Δ1 και Δ2)

Η εν λόγω ζώνη καθορίζεται ως περιοχή σύνδεσης του ορεινού οικοσυστήματος με την πόλη . Η θεσμοθέτηση του μητροπολιτικού Πάρκου Γουδή εκκρεμεί ήδη τρείς δεκαετίες . Η σημερινή υλοποίηση των δύο Μητροπολιτικών Πάρκων με την προσθήκη του Πάρκου Ιλισίων, συνιστά θετική εξέλιξη, η οποία προκύπτει και μετά τον μακροχρόνιο αγώνα φορέων πολιτών και περιβαλλοντικών οργανώσεων . Απαραίτητη είναι η άμεση θεσμοθέτηση φορέα διαχείρισης των Πάρκων καθώς και η εξασφάλιση του κοινόχρηστου χαρακτήρα του. Εδώ πρέπει να επισημάνουμε ότι η σημερινή πραγματικότητα των πάρκων θεσμικά, ιδιοκτησιακά, χρήσεων γης, υπάρχουσας, πραγματοποιούμενης και μελλοντικής δόμησης, εμφανίζεται εξαιρετικά περίπλοκη και συγκεχυμένη.

Επίσης στην Περιφερειακή ζώνη του Πάρκου Γουδή ( στα πάρκα ορίζεται ο πυρήνας και η περιφερειακή ζώνη του πάρκου) βρίσκονται τα στρατόπεδα Ζορμπά και Φακίνου, τα οποία όμως δεν απομακρύνονται, ενώ επιτρέπεται η χωροθέτηση του Κεντρικού σταθμού μεταφόρτωσης απορριμμάτων (ΣΜΑ), στη θέση του πρώην εργοταξίου της Αττικής οδού στο Γουδή.

Τέλος αναφέρουμε ότι, το κτίριο του Ολυμπιακού κέντρου Μπάντμιντον προβλέπεται να απομακρυνθεί με τη λήξη της σύμβασης που υπάρχει με τον ιδιώτη (η σύμβαση είναι 30 ετής)… και

Ε ζώνη - κοιμητηρίων

Μέσα σε αυτή την ζώνη είναι δυνατή η λειτουργία των νεκροταφείων, με τήρηση της σχετικής νομοθεσίας.

Τέλος, στο εν λόγω σχέδιο Π.Δ. προβλέπεται :

.- η μετεγκατάσταση εντός δύο ετών των ήδη υφιστάμενων βιομηχανικών, βιοτεχνικών εγκαταστάσεων, καθώς και των εγκαταστάσεων παραγωγής , αποθήκευσης και εμπορίας υλικών

.- η αδρανοποίηση των λατομείων, με την υποχρέωση να προχωρήσουν στην αποκατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος μέσα σε μια τριετία

.- η ανέγερση νέων κτηρίων με όρους βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής

.- οι Οικοδομικές Άδειες που έχουν ήδη εκδοθεί έως τη δημοσίευση του παρόντος, να ισχύουν και να εκτελούνται όπως εκδόθηκαν και

.- μέσα στις ζώνες Β, Γ και Ε επιτρέπεται η εκτέλεση των αναγκαίων έργων τεχνικής υποδομής και έργων ύδρευσης, αποχέτευσης, ενέργειας και τηλεφωνίας για την εξυπηρέτηση των νομίμως υφιστάμενων εγκαταστάσεων. Οφείλουμε να παρατηρήσουμε ότι στο εν λόγω σχέδιο του ΟΡΣΑ δεν αναφέρεται ρητά η απαγόρευση νέων οδικών έργων (αυτοκινητόδρομοι), δεν αναφέρεται τίποτε για την ανάγκη απομάκρυνσης του ΚΥΤ Ηλιούπολης (υπάρχει και σχετική Απόφαση του ΣΤΕ), δεν αναφέρεται καθόλου το θέμα των οικοδομικών συνεταιρισμών, καθώς και οι περιοχές αυθαίρετης κατοικίας (Χέρωμα, Γλυφάδα ,Κορωπί).

Επιπροσθέτως στις Μεταβατικές Διατάξεις (άρθρο 7) της τελικής απόφασης του ΟΡΣΑ για την τροποποίηση του ισχύοντος Π.Δ. Προστασίας του Υμηττού(21.5.2010) προβλέπεται ότι εγκρίσεις περιβαλλοντικών όρων για τις εγκαταστάσεις εκπαίδευσης υγείας, περίθαλψης, αθλητισμού πολιτισμού και κοινωνικής πρόνοιας εντός της Β ζώνης μπορεί να δίδονται μέχρι την έναρξη ισχύος του τροποποιηθέντος Π.Δ. και όχι μέχρι την έναρξη της διαδικασίας τροποποίησης του Π.Δ. δηλαδή μέχρι την 9.4.2008 (ημερομηνία λήψης απόφασης της πρώτης αναστολής έκδοσης οικοδομικών αδειών), όπως προβλεπόταν στην αρχική απόφαση της ΕΕ του ΟΡΣΑ (14.4.2010).

Η ΔΙΑΔΗΜΟΤΙΚΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ ΥΜΗΤΤΟΥ, έχει καταθέσει Υπόμνημα προς το ΣΤΕ, το ΥΠΕΚΑ, τον ΟΡΣΑ, το Υπουργείο Μεταφορών και Υποδομών, τον Περιφερειάρχη Αττικής, καθώς και το ΣΠΑΥ, εκθέτοντας τις απόψεις και τις αντιρρήσεις της .

Συνοψίζοντας επαναλαμβάνουμε τις προτάσεις που έχουμε καταθέσει:

Nα δημοσιοποιηθούν άμεσα οι υφιστάμενες αυθαίρετες και παράνομες κτιριακές εγκαταστάσεις στον Υμηττό για τις οποίες υπάρχουν τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις και να προωθηθεί άμεσα, η διαδικασία κατεδάφισής τους.

Να καταγραφεί άμεσα η υφιστάμενη κατάσταση εγκαταστάσεων και χρήσεων στον Υμηττό. Να δημοσιοποιηθούν άμεσα οι εγκαταστάσεις που έχουν λάβει άδεια χωροθέτησης και οι «νομίμως ισχύουσες άδειες», με βάση το σημερινό καθεστώς δόμησης στον Υμηττό (είδος εγκατάστασης, φορέας, θέση, συνολική δόμηση). Να θεσπισθεί χρονοδιάγραμμα απομάκρυνσης των χρήσεων ή και απαλλοτρίωσης των κτισμάτων που η ύπαρξη και χρήση τους είναι ασυμβίβαστη με το καθεστώς προστασίας και διαχείρισης του οικοσυστήματος, με σκοπό την κατεδάφισή τους. Οι οικοδομικές άδειες, που έχουν εκδοθεί αλλά δεν έχουν υλοποιηθεί, να επανελεγχθούν ως προς την νομιμότητά τους και το συμβατό ή μη της ανέγερσης και χρήσης τους με το καθεστώς προστασίας του οικοσυστήματος.

Να επεκταθεί η απαγόρευση παραχώρησης δημόσιων δασικών και μη εκτάσεων κατά κυριότητα και κατά χρήση, σε όλη την προστατευόμενη έκταση του Υμηττού και όχι μόνο στην Α’ Ζώνη προστασίας, πλήν αυτών προς τον Φορέα Διαχείρισης που θα συσταθεί.

Να υπάρξει ρητή απαγόρευση κατασκευής αυτοκινητόδρομων στον Υμηττό με βάση τις διατάξεις του πρακτικού 67/1998 του Συμβουλίου της Επικρατείας, (το οποίο θεωρείται στην Εισαγωγή του Σχεδίου Π.Δ του Ο.Ρ.Σ.Α ότι έχει «δεσμευτικό χαρακτήρα») καθώς και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα απομάκρυνσης των υφιστάμενων αυθαίρετων και παράνομων εγκαταστάσεων της ΔΕΗ στα όρια των Δήμων Ηλιούπολης –Αργυρούπολης.

Να καθοριστούν όλες οι περιοχές προστασίας αρχαιολογικών χώρων στον Υμηττό (π.χ Κορακοβούνι στον Χολαργό, Σπήλαιο του Λιονταριού στα Γλυκά Νερά, Κακόρεμα στον Βύρωνα, περιοχή Προφήτη Ηλία στην Ηλιούπολη, ιερό Προοψίου Απόλλωνα στο Κορωπί κ.α).

Να καταργηθεί οποιαδήποτε «αρτιότητα» και οποιοσδήποτε «Συντελεστής Δόμησης» στην Β’ Ζώνη Προστασίας του Υμηττού, η οποία δεν αποτελεί μια οποιαδήποτε «εκτός σχεδίου» περιοχή, αλλά ένα «οικοσύστημα υπό προστασία». Η πρόταση του Ο.Ρ.Σ.Α, οδηγεί αναπόφευκτα στο ξεπούλημα εκτεταμένων ενεργών και ανενεργών γεωργικών εκτάσεων στις παρυφές της ανατολικής πλευράς του Υμηττού και στην μετατροπή τους σε ιδιωτικά εκπαιδευτικά συγκροτήματα, ενώ θα ενισχύσουν τις υφιστάμενες πιέσεις για την κατασκευή νέων αυτοκινητόδρομων στον Υμηττό, ανατρέποντας εκ των πραγμάτων το υπάρχον Ρυθμιστικό Σχέδιο Αττικής.

Θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε τις απόψεις μας για τις ζώνες προστασίας:

- Ενιαία Ζώνη Α’ απόλυτης προστασίας του Υμηττού, συμπεριλαμβανομένης και της νότιας απόληξής του, στη Φασκομηλιά Βουλιαγμένης, που να περιλαμβάνει όλες τις εκτάσεις που περιλαμβάνει και το «Νατούρα» .

- Δημιουργία Ζώνης Β’ υψηλής προστασίας, με αποκλειστική χρήση υπαίθριας αναψυχής, όπως ορίζεται από την ισχύουσα δασική νομοθεσία εξαιρουμένων των κέντρων πληροφόρησης και των ξύλινων λυόμενων οικημάτων, δυνατότητα γεωργικής χρήσης και μελισσοκομίας και ρητή απαγόρευση βόσκησης, χωρίς την δυνατότητα δόμησης εγκαταστάσεων εκπαίδευσης και έρευνας, καθώς και οποιονδήποτε άλλων «κοινωφελών εγκαταστάσεων» υγείας, αθλητισμού, πολιτισμού κλπ.

- Οριοθέτηση Ζώνης Γ’ προστασίας αρχαιολογικών χώρων, και στα άλλα σημεία του Υμηττού όπου υπάρχουν αρχαιολογικοί χώροι και όχι μόνο στα προβλεπόμενα σημεία στο Κορωπί.

- Δημιουργία Ζώνης Δ1 και Δ2 (Μητροπολιτικά Πάρκα Γουδή και Ιλισίων) με ουσιαστικούς περιορισμούς στη δόμηση του χώρου και στις επιτρεπόμενες χρήσεις.

- Δημιουργία Ζώνης Ε με περιορισμένης έκτασης εγκαταστάσεις νεκροταφείων και αποκατάσταση των παράνομων επεκτάσεων σε δασικούς χώρους.

Επίσης θεωρούμε ότι θετικό σημείο είναι η επικείμενη ίδρυση Δασαρχείου Υμηττού, που έχει να παίξει σημαντικό ρόλο στην ουσιαστική προστασία του βουνού και των οικοτόπων του.

Είναι αυτονόητο, ότι θα πρέπει να προγραμματιστούν πρωτοβουλίες και μέτρα και να εκτελεστούν σημαντικά έργα για την ποιοτική αναβάθμιση της περιβαλλοντικής κατάστασης όλου του ορεινού όγκου. Συγκεκριμένα προτείνονται η εκτέλεση περιβαλλοντικά φιλικών έργων προστασίας του εδαφικού καλύμματος, αναδάσωσης σύμφωνα με την επιστημονική άποψη, έργων εμπλουτισμού της βιοποικιλότητας (σεβόμενοι την φέρουσα ικανότητα των οικοσυστημάτων) και την προστασία του υδροφόρου ορίζοντα και προστασίας από πλημμύρες, αφού βέβαια συμφωνηθούν με τις τοπικές κοινωνίες.

Κλείνοντας,

Την εποχή της κρίσης και του Μνημονίου, με τις πολιτικές που ακολουθούνται, με τη θεσμοθέτηση του fast track, με την αντιμετώπιση της δημόσιας περιουσίας (δάση, ορεινοί όγκοι, ελεύθεροι χώροι κλπ) σαν εμπόρευμα, θυσία στο βωμό του «χρέους», η «τύχη» του Υμηττού δεν εμπνέει ιδιαίτερη αισιοδοξία.

Ωστόσο τα κινήματα των πολιτών, η ΔΙΑΔΗΜΟΤΙΚΗ, δυνάμεις της Τ.Α. όπως ο Δήμος Ελληνικού – Αργυρούπολης σήμερα, θα δημιουργήσουμε με τον αγώνα μας μια ασπίδα ουσιαστικής προστασίας του Υμηττού μας. Πρέπει να αποτρέψουμε αρνητικές ρυθμίσεις και να επιβάλουμε την Απόλυτη Προστασία όλου του ορεινού όγκου.

Γιατί ο Υμηττός είναι ανάσα ζωής για όλο το λεκανοπέδιο, για όλους μας.

Χολαργός, 29.1.2011

Χαρά Καφαντάρη

γεωλόγος